ARRASTRE DE PIEDRAS

El arrastre de piedra por bueyes es un deporte en el que una yunta de bueyes guiada por un yuntero (idi probalari) debe arrastrar por una plaza o recinto acondicionado al efecto, una piedra que puede tener un peso variable entre 1500 Kg. y 4000 Kg. Vence aquel yuntero que logra que sus bueyes recorran una mayor distancia en un tiempo prefijado de antemano.
Es uno de los deportes favoritos de los vascos, como información adicional decir, que hay una diferencia entre las pruebas de burros y bueyes, ya que en la de los burros el tiempo es de 20 minutos y en el de los bueyes es de 30 minutos, aunque también existe la prueba de caballos .
Hay gente profesional que se dedica a esto, pero también miles de aficionados que apasionados por este espectáculo crían animales solo por satisfacción personal, y ya se sienten orgullosos porque el animal pueda participar en alguna competición.

El origen de estas pruebas podría ser el trabajo en las canteras, donde las piedras obtenidas en las voladuras eran trabajadas, para después ser arrastradas por bueyes hasta el lugar desde donde se iban a transportar. Como en tantos otros deportes rurales, el trabajo se hizo competición. Normalmente los competidores son amigos, pero como en todo deporte todo el mundo quiere ganar, aunque lo importante sea participar.
Para la gente que va a ver las pruebas, existe el juego de las quinielas, en los que todo el mundo puede participar por 1 euro y adivinar las vueltas que el animal dará o el que más se aproxime,ganará una suma de dinero dependiendo de la gente que participe en el reto,
Normalmente la sobrecarga de la piedra va en función del peso del animal.
Para mucha gente, este es uno de los deportes más maravillosos del mundo, esperemos que nunca desaparezca y la gente siga con su ilusión por este deporte tan mágico.

Today, I would like to talk about one of my favourite sports, this is something learned from my dad as he is really in love about this basque tipical sport, non very unknown and not very comercial, but really loved by many people in Spain.Animals carry a Stone for 30 minutes if they are oxens, and if they are donkeys they do it for 20 minutes. Tgis is a competition sport, where you can play to win money if you achieve to know how many rounds the animal will do in this sort of time.
the stopne can have from 1500 kgs to 4000 kgs.
the winner is the animal that makes more rounds and normally the owner of the animal achieves a blanket for the animal and some money and a beret.

URKIOLAKO SAN ANTONIO

Milaka lagun biltzen dira urtero Urkiolako San Antonio Jaian.

Andoni deunaren eleiza nork ez dau ezagutzen Euskadi osoan? Arkaitz artean jarrita dago eleiz eder ori. Ara doaz eusko semeak, batzuk euren osasun billa, besteak gandur aietatik ibarren eta arroen edertasuna ikusteko.

 Bai, aldatz andia dago, baiña zenbatek igaro dabez aldatz oneik izerdi ta nekearen bildurrik gabe. Eta urteetan pozik igon dira, aurten zazpigarren eundia ezagututen danean, geiago elduko dira bertaraiño.

Urkiolako Parke Naturala Aramotzeko mendilerroak osatzen du eta 5.768 hektareako azalera dauka. arkeko puntu altuena 1.331 metrotara dago, Anboto mendiaren tontorrean. Gailur horretan bizi da Mari, Anbotoko Dama bezala ezagunagoa den euskal mitologiako sinbolo nagusia.

Parke Naturalaren erdigunean Urkiolako Santutegia dago

Tenplua Antonio Abade eta Paduako Antonio santuak gurtzeko eraiki zen XIX. mendearen azken urteetan. Dena den, Santutegia ez da babestutako eremu honetan kristautasunak utzi zuen aztarna bakarra. Tenplua eraikitzen hasi ziren garaian, erromesaldietan hurbiltzen ziren bisitari eta erromesei ostatu emateko baseliza eta aterpetxeak sortu zituzten. Jai garrantzitsuenak urtarrilaren 17an eta ekainaren 13an ospatzen dira, San Antonio Abadearen eguna bata eta Paduako San Antonioren eguna bestea. Gaur egun, ospakizun horietan fededun ugari doaz Santutegira.

Nola Ahaztu umeak ginenean Urkiolara joaten ginela kamping denda batzuk hartuta, bokadilloak eta eliza alboko ezkutaleku batean lo egiten genuen, historiak kontatuz, izan ere Urkiola beti izan da leku berezi bat.

Urkiola leku berezia dela argitarazi nahi nuen blog ean, eta gogorapen asko ekartzen dizkit burura.

Tradizioak dioenez, meteoritoari 7 buelta emonez, fedez Beteta, neska edo eta mutil laguna aurkitzen laguntzen digu San Antoniok.

Hotel Urune: AEROGENERADOREA

Urune hoteleko proiektu berri bat:AEROGENERADOREA
Hau haizearen bitartez elektrizitatea sortzen duen errota antzeko bat da eta honen eragina areagotzeko plaka fotoboltaikoak ere jarri ditugu. Uruneko lerro estrategikoen artean ingurugiroarekiko jasangarritasuna lantzen dugu proiektu desberdinen bitartez.ikusi bakarrik ez dago gure bio masa galdarak.
Ez genuen pentsatzen horrelako alturarik hartuko zuenik, baina nolabait bukatua dago eta harro gaude.Orain ikusi egin behar benetan gure behar energetikoen %50 a ekoizten duen, agindu bezala.Kontatuko dizuegu!
Os presentamos desde el hotel Urune el aerogenerador,que crea electricidad con el viento, como una especie de molino, dispone de placas fotovoltaicas también.Dentro de las lineas estrategicas de Urune,la sostenibilidad, medioambiental, social y economica entre otros.
Esperemos que produzca el 50% de energia tal y como pretendemos!
No pensamos que iba a coger esta altura el aerogenerador pero estamos orgullosos con el proyecto y con ganas de más.

A new project from Hotel Urune, the turbine.
Generates electricity helping out with the wind. is kind of a mill made of panels always taking count of the environmental,social and economical sustainability.
lets see if it produces the 50% of energy as we really would like.

we will keep you informed

BONBARDAKETAREN ONDORIO EDO ONDORENGOAK

Bihar apirilaren 26a da, gernikarrontzat oso data seinalatua. Aurten 76 urte betetzen dira Gernika bonbardatu zutenetik; 76 urte Gernika erre hautsa bihurtu zenetik; 76 urte gernikarren bizimodua aldatu zenetik. Denbora asko pasatu arren gertakari haiek ez dira ahazten bizi izan zutenen oroimenean; ez beraiek eta ezta ondorengoek ere. 

Adibidez, “Lobak” izeneko proiektuak  ongi dioenez, “oindik eurrera zeuek konteu biherko dozuez geuriek…”.  Eta noski, gerratea bizi izan zutenak gero eta gutxiago dira, aiton amona haiek badoaz, baina Gernikako herria pasatako ez ahazteaz arduratzen da. Lobak proiektuak ideia hori oinarritzat hartuta, gazteen arteko sorkuntza proiektuak sustatu eta elkarrekintza espazio izatea lortu du. Ostiralerako antolatuta dauden ekintzen artean, memoriaren babeslekuan erakusketa kolektiboa antolatu dute Astran dagoen Bunkerrean, besteak beste.

Honez gain, mota guztietako herritarrek osatzen duten antzezle taldeak Gernika Sutan deritzon herri antzezlana egingo dute Gernikako kaleetan zehar. Iazko arrakasta ikusita, aurten Doro Zobaranen zuzendaritzapean egingo dute eta ostiralean eta larunbatean izango da ikusgai herriko kaleetan zehar. Herritarren inplikazioa ikusten da antzezlan honetan, nola adin eta mugimendu ezberdinetako jendea batzen den Gernikan bizi izandakoari sentimendua jartzeko.

“Aldaba” eta “Gernikazaharra” erakundeek ere iazko urtean orain 26 urteko lanari jarraipena emanik Sustrai Erreak 2 deritzon liburua kaleratu zuten, non bonbardaketaren oinarri eta ondorioak azaltzen dituzten, testigantza askokin aberastuz.

Baina herritarrez gain, badira gure mugetatik kanpo bonbardaketaz zeresana dutenak ere. Azkenengoa, edo lehenetarikoa, Bill Smallwood dela esan genezake, “Egurtxiki”. Ipar amerikar honek, 70. Hamarkadan Euskal Herrira egindako bisitan bonbardaketan bizi iraun zutenen hainbat testigantza jaso zituen, baina, hainbat arazo medio, iazko urte arte ezin izan du bere liburua atera. Azkenean, Pete Cenarrusa Idaho Estatuko Senatari ohiak bultzatuta  2012. urtean atera zuen.

Gernikan eta inguruetan bizitakoa latza izan zen. Gertakari horietan izandakoak gero eta gutxiago daude gure artean, tamalez, baina orain arte egindako komunikazio lanak gure eskuetan geratzen dira. Gugan dugu haiek esandakoa eta gure esku informazio hori erabiltzea. Munduari erakusten jarraitzea eta hemen jasandakoa beste inon gertatzea saihestea. Mundu hau pixkanaka mundu hobeagoa bihurtzea.

Guk ere gure aldetik, antzezlaneko protagonista horien lobak garen aldetik, gertakari haiek ez ahazteko aldarrikapena egiten dugu: bizitakoa bizita dago, pasatakoak pasata daude, baina sufrimendu guzti hark bizitzan hazteko eta ikasteko balio digulakoan gaude. Bai pertsonalki eta baita sozialki ere.

Izaro Bideguren

Ongizatea lortzen...

Aste honetan irakurri dut jaten dugunak gure zoriontasunean duen eraginaz eta ondorioz,  garrantziaz. Azukreak gure egoera emozionalean eragina omen du, gasdun edariak bezala, baina eragin hori epe motzekoa baino ez omen da. Menpekotasuna sortu eta egoera hobetu egiten du momentuan, baina epe luzean zoriontsuago eta bizi poztasun handiagoa izateko, barazki eta frutak jatea ezin bestekoa da, koipe saturatuak eta industrialak alde batera utziz. Baina dena ez da jaten duguna, honez gain, bizi erritmo ordenatu eta meditazioa egiteak laguntzen omen du bizi kalitatean.

Nahiz eta kontu hauek aspalditik ezagutzen ditugun eta orain hemen irakurtzeak ez digun ezer berririk esaten, egia da, gaur eguneko gizarteak eta bizi erritmoak aldatu digula. Egunerokoak prestatzeko errazak diren bazkariak jatera eramaten gaitu, are gehiago, jadanik prestaturik badaude hobeto eta honek “fast food” delakoetan erortzera garamatza. Ez gara jaten dugunaren jabe, ahaztu egiten zaigu jateko osasuntsuak kosta egiten direla eta gauza garrantzitsuak bezala bere denbora behar izaten dutela, erosteko, prestatzeko, jateko, … Gernikako eskolaren batera Osasunator ere joan da umeenganako kontzientzia areagotzeko eta txikitatik jatekoak duen garrantziaz jabetzeko.

Oporretan ere, jateko arin hori izaten da osagarri garrantzitsuena, umeei gehien gustatzen zaiena, baina denborarekin ikusi dugu Urunen, jendea kontu honetaz ohartzen hasia dela eta oporretan tokian tokiko produktu osasungarriak jateko desiatzen egoten dela. Guzti honengatik eman genion Slow kutxua hotelari, bezero horien beharrizanak asetzeko asmotan.

Slow bizia, honetan datza; astiro bizitzea alegia. Jaten dugunari so egin eta bizi erritmo lasaia eramatea. Bizitzen duguna sentitzea. Eta zergatik ez, sentitzen duguna bizitzea! Slow food, slow travel,… denak dira bide beretik doazen garraioak, ahalik eta bidaia gustukoena izateko.

Urune hotelean, Slow biziari aspaldi eman genion ongi etorria, baina gaur egun beste bultzada bat eman nahi diogu eta horregatik laster “Ongizate paketea” zuenganatuko dugu. Gure leloari “Urune, patxadaz” jarraituz, alde batetik ongizatea lortzen lagunduko gaituen yoga eta meditazio saioak antolatu ditugu eta bestetik janari ekologikoa ekoizteko aukera izango dugu gure ortu ekologikoetan. Guzti honetan bezero “slow”ak parte hartu dezaketelarik.

Ondorioz, Urunek zoriontasunera heltzeko osagarri batzuk eskaintzen dizkio bezeroari: lasaitasuna (patxada) + meditazioa + barazki eta fruitu ekologikoak.